30 Ekim 2017 Pazartesi

Babalar Ve Oğullar Turgenyev

Babalar Ve Oğullar hem bireysel hem de toplumsal anlamda çelişkilerin romanıdır. 
Babalar Ve Oğullar turgenyevToplumsal düzlemde eski ve yeni kuşak, gelenekler ve yenilikler sürekli çatışma halindeyken, bireysel düzlemde Bazarov’un duyguları ve düşünceleri arasındaki çatışma hem romanın özünü oluşturuyor; aynı zamanda Toprak Reformu dönemi Rusyasının siyasal ve düşünsel manzarasını somutlaştırıyor. Bazarov açıkca kendini “nihilist” olarak tanımlıyor. Geleneklerden, prensiplerden nefret ediyor ve Tanrı'yı açıkça reddediyor. Arkadaşı ve fikirsel anlamda takipçisi Arkadiy ile Arkadiy'in babasına ait çiftlikte babası Nikiolay Petroviç ve amcası Pavel Petroviç ile ilişkilerinde Bazarov'un düşüncelerini açıkça tanıma fırsatı buluyoruz. Romantizmi açıkça küçümsüyor Bazarov ve romantizmi gereksiz buluyor. Nikolay Petroviç'i Puşkin'in ‘Çingeneler’ kitabını okurken gördüğünde ona okuması için bilimsel bir kitap veriyor ve bir yerde de "İyi bir kimyacı yirmi kez daha yararlıdır bir ozandan " diyor Arkadiy’e ve gene alaycı bir şekilde eski romantiklerin kendisini fazlasıyla eğlendirdiğini söylüyor eski bir asker olan Pavel Petroviç’in romantizmle geçen hayat hikasesini dinledikten sonra. Arkadiy’in babası Nikolay Petroviç daha ılımlı bir karakter romanda. Yeniliklere uymaya çalışıyor, gençleri bu anlamda destekliyor. Bazarov asıl çatışmayı Arkadiy'in amcası Pavel Petroviç'le yaşıyor ki iş düelloya kadar varıyor. .Düello fikirsel çatışmalarının somutlaşmış hali aslında. Pavel Petroviç Bazorov'u züppe, kendini beğenmiş ve saygısız görürken, Bazarov da askerlikten bir kadın için istifa edip gene aynı kadın peşinde tüm Avrupayı dolaşarak hayatını fazlasıyla heba etmiş, köyde bile eski sosyete yaşam tarzını sürdürmeye çalışan, her zaman iyi giyinen, süsüne dikkat eden, biraz İngiliz özentisi Pavel Petroviçi küçümsüyor.Pavel Petroviç geleneğin temsilcisiyken ,Bazarov yenilikçi düşüncelerele dolu genç kuşağıtemsil ediyor.

Bazarov her şeye bilimsel materyalizm açısından faydacı bir gözle bakıyor. Hatta bu açıdan Almanları örnek alıyor. Tüm zamanını bilimsel araştırmalar yaparak harcıyor. Erkenden yürüyüşe çıkarak kurbağa topluyor bilimsel araştırmaları için. (Hatta bir yerde Pavel Petroviç alaycı bir şekilde “Demek onları inceleyecek ha, hiçbir düşünceye inanmıyor, ama kurbağalara inanıyor.” diyor) Bazarov’a göre önemli olan iki kere ikinin dört etmesi, gerisi önemli değil (Burada iki kere ikinin dört etmesini kabullenemeyen Dostoyevski'nin ‘Yeraltı Adamı’nı hatırlamamak elde değil) Bir yerde Arkadiy’e söylediği “… sonra ne oluyor şu esrarlı kadın erkek ilişkileri? Biz fizyolojistler biliriz ne olduğunu onun. Gözün anatomisini incele hele, bak bakalım, esrarlı bakış dediğin şey neredeymiş?Bütün bunlar romatik çürümeler, küflenmiş beğeniler.” sözü her türlü estetizmi reddeden maddeci bakış açısını ortaya koyuyor.
Bazarov'un Arkadiy’le bir baloda tanıştıkları ve birlikte evini ziyarete gittikleri dul Bayan Odintsov'a aşık olması sonun da başlangıcı oluyor.O güne kadar romantizmi şiddetle reddeden, aşkı küçümseyen Bazarov duygularındaki değişimi kabullenemiyor çünkü bu onun o güne kadar tüm hayatını üzerine inşa ettiği fikri alt yapının çökmesi demek.Beynine hükmedebiliyor ama kalbine söz geçirmesi mümkün olnuyor. Çareyi Odinstov'dan kaçmakta bulan Bazarov babasının köyünde tifüsten ölen bir hastayı incelerken kendi de tifüse yakalanıyor ( eldiven takmaması bu sonuca neden oluyor ki bunu Bazarov’ a yaptıranın kendine itiraf etmekten çekindiği aşk acısı olduğu düşünüldüğünde kendi sonunun kendinin hazırladığı anlaşışıyor ) Ölüm döşeğindeyken, o güne kadar duygularından kaçan Bazarov Bayan Odistov'a kendisini görmesi için bir mektup yazıyor. Odinstov yanında bir Alman doktorla geliyor ama o da yapılacak bir şey kalmadığını söylüyor.Doktorun Alman olması da simgesel açıdan önemli. Alman doktorun da hiçbir şey yapamaması aslında o güne değin inandığı ve Almanları örnek aldığı bilimsel materyalizm düşüncesinin de yetersizliğinin somut göstergesi.Dine karşı hep alaycı olan Bazarov ölümün iyice yaklaştığını anladığında rahibin kendisin kutsaması fikrine bile sıcak bakıyor artık.
1850 lerin rusyasında hayli revaçta olan nihilizmin(bir diğer ilginç nihilist karakter de Dostoyevski’nin Cinler romanındaki Stavrogin) bir tür eleştirisini yapıyor Turgenyev.Çünkü geleneğin temsilcisi Pavel Petroviç romanda nasıl karikaturize edilmişse, Turgenyev Bazarovu da tüm eksik yönleriyle, çelişkileriyle anlatmaktan çekinmiyor. Bazarovun ölümünden sonra romanın diğer kahramanları hayatlarına aynen devam ediyorlar. Bazarov’u hatırlamıyorlar bile. Kendini çiftlik işlerine vererek tam bir aristokrat olan yakın arkadaşı Arkadiy bile ismini yüksek sesle söylemeye çekiniyor, hatırlamak istemiyor sanki. Bazarov’un ölümüyle Rusya’nın hiçbir şey kaybetmediğini vurguluyor Turgenyev aslında. Nihilizmin ete kemiğe bürünmüş hali Bazarovun aşık olması ve ölüme sürüklenmesiyle hepimize şu soruyu soruyor: İnsan her şeyi reddedilir, peki ya kendini?
Babalar ve Oğullar
Turgenyev
Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları 
252 Sayfa 
Puan 
★★★★★ 
Yorumlayan Kadir Şarkı

OKUYORUM

Okuyorum.org, kitaplar ve yazılı eserler hakkında çeşitli meslek gruplarından kişilerin görüşlerini paylaştıkları blogdur. Kitapların içerikleri hakkında bilgi alabilir, yorumları, aktuel konuları, yazarlarla söyleşileri okuyabilir, sizlerde yorumlarınızla aramıza katılabilirsiniz.




KİTAP FUAR TAKVİMİ 2017-2018

Anadolu'da düzenlenen kitap fuarları sayısı her geçen gün artıyor, vatandaşlar kitap fuarlarına yoğun ilgi gösteriyor.  Vatandaşların...

Kitap Blogu Arşivi İçin Tıklayınız